Η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή. Η μικροψυχία όμως όταν μετατρέπεται σε διοικητική πρακτική, προσβάλλει όχι μόνο

τους πολιτικούς αντιπάλους αλλά και τους ίδιους τους πολίτες.

Στον Δήμο Άργους – Μυκηνών παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα μια πρωτοφανή εμμονή της νυν δημοτικής αρχής με το παρελθόν. Έργα που υλοποιήθηκαν επί δημαρχίας Δημήτρη Καμπόσου, έργα μεγάλα, χειροπιαστά και ωφέλιμα για την τοπική κοινωνία, συνοδεύονταν –όπως συμβαίνει σε κάθε οργανωμένο κράτος– από ενημερωτικές πινακίδες που ανέφεραν πότε και επί ποιας δημοτικής αρχής κατασκευάστηκαν.

Οι περισσότερες από αυτές τις πινακίδες αφαιρέθηκαν. Όχι γιατί ήταν παράνομες. Όχι γιατί παραπλανούσαν. Αλλά προφανώς γιατί θύμιζαν ότι κάποιος άλλος παρήγαγε έργο.

Το πιο πρόσφατο περιστατικό προκαλεί εύλογη αγανάκτηση. Η πινακίδα που κοσμούσε την είσοδο της αίθουσας πολιτιστικών εκδηλώσεων «Μέγας Αλέξανδρος», η οποία ανέφερε ότι το έργο πραγματοποιήθηκε επί δημαρχίας Δημήτρη Καμπόσου, αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με νέα πινακίδα από τη σημερινή δημοτική αρχή και τον δήμαρχο Γιάννη Μαλτέζο.

Το ερώτημα είναι απλό:
Τι ακριβώς ενοχλεί; Η ιστορική αλήθεια;

Διότι τα έργα δεν αλλάζουν πατρότητα με την αλλαγή δημάρχου. Δεν ξαναχτίζονται, δεν επαναχρηματοδοτούνται, δεν μετατρέπονται σε «νέα» επειδή αλλάζει η πινακίδα. Η αφαίρεση της υπογραφής του προηγούμενου δημάρχου δεν συνιστά διοίκηση. Συνιστά πολιτική κακοήθεια.

Και η εικόνα γίνεται ακόμη πιο προβληματική όταν, την ίδια στιγμή, η νυν δημοτική αρχή αδυνατεί να παρουσιάσει νέο, ουσιαστικό έργο. Αντί για έργα, βλέπουμε αντικαταστάσεις πινακίδων. Αντί για πολιτισμό, μικροπολιτική.

Την ίδια ώρα, στον δημόσιο διάλογο τίθεται ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που απαιτεί απαντήσεις και διαφάνεια: σύμφωνα με στοιχεία και καταγγελίες που κυκλοφορούν ευρέως, μέσα σε μόλις 23 μήνες έχουν πραγματοποιηθεί απευθείας αναθέσεις ύψους περίπου 6.000.000 ευρώ. Πρόκειται για αριθμούς που δεν επιδέχονται αδιαφορίας και δεν μπορούν να καλυφθούν πίσω από επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς.

Αν κάτι αξίζει πινακίδα, δεν είναι η διαγραφή του παρελθόντος. Είναι η λογοδοσία στο παρόν.

Οι πολίτες του Άργους – Μυκηνών δεν χρειάζονται έναν δήμαρχο που ξηλώνει ταμπέλες. Χρειάζονται έναν δήμαρχο που αφήνει έργο. Και μέχρι αυτό να συμβεί, η αφαίρεση των υπογραφών των άλλων θα παραμένει απλώς αυτό που είναι: μια κατάπτυστη, μικρόψυχη πράξη πολιτικής ανασφάλειας.