ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥ

Δ/νση: Πελοπίδα 117, 12135, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ Τηλέφωνο: 2105728203, 2105728242
Fax: 2105728202 - Κινητό: 6977645795 E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Έχετε επιχείρηση στη Δυτική Αττική ;

Είστε Πολιτιστικός Σύλλογος, Αθλ. Σωματείο κλπ στη Δυτική Αττική ;

Είστε υποψήφιος Αιρετός - Βουλευτής στη Δυτική Αττική ;

Καταχώρηση και προβολή δωρεάν στο pitsounicity.gr

Τηρείτε σειρά προτεραιότητας

Τα πιό πρόσφατα

Δημιουργηθηκε στις 15 Αυγούστου 2018 Κατηγορία: ΕΛΛΑΔΑ
Εκτύπωση

Του Κρικόρ Τσακιτζιάν :

Άδειασε το λεκανοπέδιο της Αθήνας κι αυτό το δεκαπενταύγουστο. Άνθρωπος δεν έμεινε! Όμως αυτό που παρατηρώ, είναι ότι οι κοντινοί προορισμοί πέριξ της πρωτευούσης δεν έχουν κόσμο.

Συνομιλώ με φίλους σε χωριά της χώρας, από Πελοπόννησο, κεντρική Μακεδονία, μέχρι και Θεσσαλία και συμφωνούν όλοι πως τα χωριά τους δεν έχουν συγκεντρώσει τον κόσμο που λείπει κι έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα. Θεωρούνται κι αυτά άδεια. Από την άλλη, φίλοι που αποφάσισαν να πάνε σε κάποιο νησί των Κυκλάδων ή των Σποράδων, δεν βρίσκουν κατάλημα ούτε για δείγμα. Η πληρότητα όλων των νησιών αγγίζει το 100% και οι τιμές φυσικά, βρίσκονται τα ύψη. Κι αναρωτιέμαι πως τα καταφέρνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βιώνουν την κρίση εδώ και εννιά χρόνια; Εδώ μειώθηκε το εισόδημά τους έως και 40% κατά μέσο όρο, εάν δεν ήταν από εκείνο το 27% που έχασε τη δουλειά του και το απώλεσε εντελώς και παρ’ όλα αυτά καταφέρνουν να πάνε αυτό τον καιρό, έστω και μια εβδομάδα διακοπές σε νησί και μάλιστα οικογενειακώς;

Κρικόρ Τσακιτζιάν

Να σημειώσετε ότι ήδη έπρεπε να έχει πληρωθεί η πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος, από τον οποίο δεν γλίτωσαν φέτος ούτε οι άνεργοι, αφήστε που είναι μεγαλύτερος από πέρσι. Εδώ γεννάται το ερώτημα, τι συμβαίνει; Που βρέθηκαν τα χρήματα, έστω γι’ αυτές τις ολιγοήμερες, αλλά πανάκριβες διακοπές; Υπάρχει ακόμα απόθεμα στο σπίτι; Πληρώνουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες τις διακοπές των παιδιών τους στα νησιά; 

Υπάρχει ακόμα τόσο μαύρο χρήμα ή μήπως αποφάσισαν να αφήσουν απλήρωτες όλες τις υποχρεώσεις για να πάνε διακοπές; Γιατί όσο και να σφίξεις το ζωνάρι για να πας διακοπές, δεν σου το επιτρέπουν οι τρέχουσες υποχρεώσεις. Αφήστε τα μπάνια που έχουν γίνει είδος πολυτελείας. Δεν υπάρχει ομπρέλα και ξαπλώστρα ελεύθερη σε όλη την ακτογραμμή της χώρας. Όλοι θέλουν να κάνουν το μπάνιο τους και να έχουν υπό τις υπηρεσίες τους το προσωπικό της παραθαλάσσιας καντίνας, (Beach bar το αποκαλούν οι νεοτεριστές της εποχής). Δηλαδή μια τετραμελής οικογένεια θέλει το λιγότερο για τέσσερις ξαπλώστρες κάτω από μια ομπρέλα, με τους απαραίτητους καφέδες και τα σχετικά εμφιαλωμένα νεράκια, μη πάθουν και αφυδάτωση από τη ζέστη, στην πιο οικονομική παραλία, χωρίς είσοδο, 16 ευρώ. Δηλαδή στο 7ήμερο θέλουν 112 ευρώ  για να πλατσουρίσουν στη θάλασσα και να πιούν ένα καφέ με μια γουλιά νερό. 

Πάνε οι εποχές που άπλωναν την πετσέτα στην παραλία και έπαιρναν τον καφέ από το σπίτι στο πλαστικό ποτήρι και τα παγωμένα νεράκια στο θερμός. Είναι ντεκαντάνς σήμερα κάτι τέτοιο. Πρέπει, για να είσαι μέσα στην εποχή, να ξαπλώνεις στοιχισμένος δίπλα στους άλλους, να βλέπεις στη μούρη σου την αρίδα του άλλου και πολλές φορές τους δύσμορφους γλουτούς της κυρίας που απλώνεται σαν γοργόνα του Αιγαίου τούρλα, μέσα στα μούτρα σου και να παραγγέλνεις Freddo παγωμένο, για να τον απολαύσεις με τέτοιο υπερθέαμα και να τον πληρώνεις βαπορίσιο, αλλιώς αν δεν κάνεις έτσι, διακοπές δε λογίζονται. 

Φίλοι που ασχολούνται με το εμπόριο, μου έλεγαν πως τον τελευταίο καιρό έχουν φάει ένα φέσι από την αγορά, που δεν έχει προηγούμενο και τους έχει φτάσει μέχρι τα γόνατα. Πάλευαν να μαζέψουν κανένα φράγκο για να πληρώσουν το ΦΠΑ, ο οποίος έληγε στο τέλος του Ιουλίου και να πληρώσουν και την πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος, αλλά δεν τα κατάφεραν. Φαίνεται κράτησαν δυνάμεις για τις διακοπές του Αυγούστου οι πελάτες τους και με την επιστροφή…έχει ο Θεός! 

Μάλλον κάπως έτσι αποφάσισαν να το παίξουν και οι περισσότεροι και είπαν μια ψυχή θα βγει που θα βγει, δεν το ρίχνουμε και λίγο έξω να ξεσκάσουμε κι εμείς σαν άνθρωποι και …βλέπουμε! 
Εγώ θα έλεγα, τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι!!!

Πιο Δημοφιλή