Χαράλαμπος Καρπούζος: “Τρεις πιέσεις, μία κρίση: Η Ελλάδα που δυσκολεύεται να ζήσει, να στεγαστεί και να επιχειρήσει”

 

Άρθρο γνώμης του Χαράλαμπου Καρπούζου, Αναπληρωτή Γραμματέα Μικρομεσαίας Επιχειρηματικότητας ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής

Η οικονομία δεν κρίνεται μόνο στους δείκτες ανάπτυξης. Κρίνεται στην καθημερινότηταΚρίνεται στην καθημερινότητα. Στο καλάθι του σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο που πρέπει να πληρωθεί στο τέλος του μήνα, αλλά και στο μικρό κατάστημα που πρέπει να παραμείνει ανοιχτό για να μπορέσει ο ιδιοκτήτης του να ζήσει την οικογένειά του.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε τρεις πιέσεις που στην πραγματικότητα αποτελούν ένα ενιαίο πρόβλημα: την αγοραστική δύναμη, τη στέγαση και την επιβίωση της μικρής επιχειρηματικότητας. Όταν το κόστος των βασικών αγαθών και υπηρεσιών παραμένει υψηλό, ένα μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος κατευθύνεται στις απολύτως απαραίτητες ανάγκες. Και όταν σε αυτό προστίθεται ένα δυσβάσταχτο ενοίκιο, το διαθέσιμο εισόδημα περιορίζεται ακόμη περισσότερο.

 Ο πολίτης καταναλώνει λιγότερο, όχι επειδή δεν θέλει, αλλά επειδή δεν μπορεί. Αυτό, όμως, επιστρέφει στην αγορά. Η μικρή επιχείρηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μειωμένη κατανάλωση, υψηλό λειτουργικό κόστος και ακριβότερη χρηματοδότηση. Τα επιτόκια των επιχειρηματικών και επαγγελματικών δανείων εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό κόστος για όσους χρειάζονται κεφάλαια για να επενδύσουν ή απλώς να διατηρήσουν τη δραστηριότητά τους.

Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: το νοικοκυριό πιέζεται, η κατανάλωση περιορίζεται, η μικρή επιχείρηση πιέζεται και τελικά η ίδια η οικονομία χάνει μέρος της δυναμικής της.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να μεγαλώνει η οικονομία. Είναι η ανάπτυξη να μετατρέπεται σε καλύτερο διαθέσιμο εισόδημα, σε προσιτή κατοικία και σε βιώσιμη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

 

Χρειαζόμαστε πολιτικές που να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα ως συγκοινωνούντα δοχεία: ουσιαστική ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, πολιτική προσιτής κατοικίας, πρόσβαση των μικρών επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση και σταθερό φορολογικό και ασφαλιστικό πλαίσιο.

 

Γιατί τελικά η πραγματική οικονομία δεν είναι ένας αριθμός σε έναν πίνακα. Είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να πληρώσει το ενοίκιό του και ο επαγγελματίας που προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτό το μαγαζί του. Το πραγματικό μέτρο της ανάπτυξης δεν είναι μόνο πόσο παράγει μια χώρα, αλλά πόσο καλύτερα ζουν οι άνθρωποί της.

 

Όταν η καθημερινότητα παραμένει αγώνας για το εισόδημα, τη στέγη και την επιβίωση της μικρής επιχείρησης, η οικονομική πολιτική δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τον σκοπό της. Στο επίκεντρο πρέπει να βρίσκεται ο άνθρωπος.

 

Πηγή: https://www.newn.gr/